باران

نمی دانم چند سال و ماه گذشته است ، همین قدر یادم هست که صدا ها و رایحه ها چنان در ذهنم آمد که پرده زمان را به کنار زد و من آن دست های مضطرب را لمس کردم. و زندگی ام رنگ دیگری گرفت چنان که فراموش نمی شود و با صداها زنده می شود. 

آن صدا را می شنوم و بیدار می شوم از رویای دیگری .....

( می خواهم برایت الفبایی دیگر اختراع کنم 

و در آن بنهم

آهنگ باران را 

غبار ماه را 

اندوه ابرهای خاکستری را

درد برگ ها را 

زیر چرخ پاییز. )

نزار قبانی